• Document: SZYMON SŁUŻEWSKI ZAMOJSKI RZEMIEŚLNIK Z POCZĄTKU XIX WIEKU
  • Size: 2.28 MB
  • Uploaded: 2019-02-13 23:42:37
  • Status: Successfully converted


Some snippets from your converted document:

Paweł Kulikiewicz Łódź SZYMON SŁUŻEWSKI – ZAMOJSKI RZEMIEŚLNIK Z POCZĄTKU XIX WIEKU Poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, kim byli i jak żyli nasi przodkowie jest dla genealoga tak samo fascynujące jak odkrywanie kolejnych ogniw w rodzinnym łańcuchu pokoleń. Niniejszy artykuł jest opartą na zachowanych dokumentach próbą odtworzenia przebiegu życia mojego przodka - zamojskiego rzeźnika Szymona Służewskiego. Ramy czasowe tych rozważań wyznacza okres życia głównego bohatera - od jego pojawienia się w Zamościu, aż do śmierci w 1834 roku. Sceną rozważań jest głównie obszar Lwowskiego Przedmieścia i Nowego Miasta gdzie Szymon mieszkał wraz z rodziną. Rzetelna rekonstrukcja jego życia to przedsięwzięcie badawcze zamierzone na wiele lat, a niniejszy tekst odzwierciedla jedynie obecny stan mojej wiedzy na ten temat. Dlatego też wiele wątków pozostaje tutaj jedynie zasygnalizowanych w formie pytań lub sugestii, co do kierunków dalszych poszukiwań. Jednocześnie „mała historia” Szymona Służewskiego dostarcza wiedzy o życiu mieszkańców Zamościa na przełomie XVIII i XIX wieku. I. 1798 - 1808 Życie Szymona Służewskiego przypadło na burzliwe czasy, kiedy przez ziemie polskie przetaczały się dziejowe nawałnice oraz klęski żywiołowe. W ciągu około 70. lat jego życia na terenach, na których 1 mieszkał miały miejsce: konfederacja barska, wojna polsko - rosyjska 1792 roku, Powstanie Kościuszkowskie, wojna polsko-austriacka i francusko-rosyjska oraz Powstanie Listopadowe, trzy rozbiory Polski, a także epidemia cholery i plaga szarańczy. Wszystkie te wydarzenia wpłynęły na życie Szymona i jego bliskich, a trzy spośród wymienionych kataklizmów dosłownie przetoczyły się przez progi domów, w których mieszkał. Wiele wydarzeń, w których uczestniczył pozostawiło swój ślad w zachowanych do dziś dokumentach. Najstarszym znanym dokumentem dotyczącym pobytu Służewskich w Zamościu1 jest pochodzący z 6 maja 1798 roku zapis o ślubie Szymona Służewskiego i Tekli z Wiszniewskich2. Z metryki tej możemy się dowiedzieć, że pan młody miał lat 28, a panna młoda 19 i że oboje byli wyznania katolickiego. Ślubu udzielił im ksiądz wikary Michał Witawski, a świadkami byli: Sebastian Morawski określony Wzmianka o ślubie Szymona i Tekli w księgach metrykalnych Kolegiaty Zamojskiej z dnia 5 maja 1798 roku. jako „cancellista magistratualis”3 oraz Józef Zamościcki - „deputatus”4. Podpisy dwóch pracowników magistratu przy okazji uroczystości o tak rodzinnym charakterze stanowią przesłankę do wniosku o 1 W księgach metrykalnych parafii zamojskiej na początku XVIII wieku epizodycznie pojawia się nazwisko Suszewski (być może był to fonetyczny zapis nazwiska „Służewski”), a pod datą 28 grudnia 1720 roku jako ojciec chrzestny występuje Piotr Służewski, jednak dotychczas nie udało mi się znaleźć związku między tymi postaciami, a osobą Szymona Służewskiego. 2 Księga ślubów parafii zamojskiej (LC) z 1798 roku, str. 73 3 Sebastian Morawski był „kancelarzystą magistratu miasta Zamościa”. Zakres obowiazków przypisany tej funkcji był częściowo zawarty w przysiędze składanej przed objęciem posady: „(...) będziecie przełożonemu Burmistrzowi i Rządzcom wszelkie posłuszeństwo y winną Urzędowi subordynacyę okazywać, wyznaczone godziny w kancelaryi najściśley obszerwować iakoli też od 2 niezamojskich korzeniach Szymona i Tekli. Być może przebywali oni w Zamościu stosunkowo niedługo i poza urzędnikami nie mieli do kogo zwrócić się z prośbą o pełnienie roli świadka. W rubryce „numerus domus” omawianego aktu widnieje numer 23, co oznacza, że pod tym właśnie numerem do dnia ślubu mieszkał pan młody. Sklep rzeźnika (fragment), Annibale Carracci Czym zajmował się Szymon Służewski? Informacji na ten temat dostarcza pochodzący z 1810 roku „akt zejścia” cechmistrza cechu rzeźników zamojskich Jana Surmy, gdzie Szymon występujący w roli świadka określany jest jako osoba „kunsztu rzeźnickiego”5. Zaś w pochodzącej z 1812 roku notarialnej umowie dotyczącej długu w wysokości „trzystu złotych polskich monetą srebrną od starozakonnej Ester Burmistrza albo Jego miejsce pełniącego Radcy, niemniej Syndyka Miejskiego, in publico politicis et Judicialibus do Kopiowania czyli przepisania dane akty bez naymnieyszey zwłoki czyli to przekopiować, przepisywać iak nayprędzey znowu oddawać, Diariusz porządnie prowadzić, w przynaglaiącey potrzebie pracy tak we dnie iako y w nocy dać się używać, wszystko to co znowu z akt powierzono lub też o konkluzyach Radzieckich cokolwiek wiadome

Recently converted files (publicly available):