• Document: ::: Τα σημεία στίξης :::.. ΤΕΛΕΙΑ: * Σημειώνεται στο τέλος μιας φράσης με ολοκληρωμένο νόημα και δείχνει το τέλος μίας περιόδου. ΑΝΩ ΤΕΛΕΙΑ: Είναι μια μικρή διακοπή στο λόγο. Γενικά με την...
  • Size: 354.25 KB
  • Uploaded: 2021-01-13 23:00:10
  • Status: Successfully converted


Some snippets from your converted document:

::: Τα σημεία στίξης :::.. ΤΕΛΕΙΑ: * Σημειώνεται στο τέλος μιας φράσης με ολοκληρωμένο νόημα και δείχνει το τέλος μίας περιόδου. ΑΝΩ ΤΕΛΕΙΑ: Είναι μια μικρή διακοπή στο λόγο. Γενικά με την άνω τελεία δηλώνεται στενή σχέση με τα προηγούμενα (σαν να παίρνει η άνω τελεία τη θέση του συνδέσμου που λείπει). Χρήση της: * Στο τέλος ημιπεριόδου όταν η δεύτερη πρόταση διασαφηνίζει την πρώτη. Π.χ. Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι ανυπολόγιστη ‘ καταστροφή για την οποία ευθύνεται ο ίδιος ο άνθρωπος. * Στο τέλος ημιπεριόδου όταν η δεύτερη πρόταση λειτουργεί αντιθετικά στην πρώτη. Π.χ. Δεν πονώ ‘ υποφέρω. * Όταν γίνεται απαρίθμηση / παράθεση στοιχείων. Π.χ. Θέλησε να αλλάξει τον τρόπο εξέτασης ‘ να αλλάξει τον τρόπο αντιμετώπισης των μαθητών ‘ να δώσει νέα πνοή στην τάξη. ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ: * Χρησιμοποιείται στο τέλος μιας ερωτηματικής φράσης. * Αν το ερωτηματικό είναι σε παρένθεση στο τέλος μιας λέξης ή φράσης, δηλώνει ειρωνεία ή αμφιβολία. Π.χ. Πίστευε πως ήταν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής (; ) ΘΑΥΜΑΣΤΙΚΟ: * Σημειώνεται ύστερα από επιφωνήματα ή φράσεις που εκφράζουν θαυμασμό, χαρά, προσταγή, απορία, πόνο κ.τ.λ. Π.χ. Πόσο φοβερή ήταν η κατάσταση! * Αν το θαυμαστικό βρίσκεται σε παρένθεση στο τέλος μιας λέξης ή φράσης δηλώνει συνήθως αρνητική έκπληξη. Π.χ. Παρά την αποκάλυψη της ενοχής του, αυτός επέμεινε ότι ήταν αθώος (!) ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ: * Χρησιμοποιείται για επεξηγήσεις, παραπομπές και γενικά συμπληρώσεις. Π.χ. Η διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου (Ο.Η.Ε., 1948) αποτελεί σταθμό στην παγκόσμια ιστορία. 1 ΑΝΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΤΕΛΕΙΑ: * Χρησιμοποιείται όταν έχουμε ευθύ λόγο, δηλαδή όταν έχουμε τα λεγόμενα ή τα γραφόμενα κάποιου. Π.χ. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου απάντησε: «Δεν γνωρίζω τίποτα γι’ αυτό» * Χρησιμοποιείται όταν ακολουθεί επεξήγηση ή απαρίθμηση ή το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης πρότασης. Π.χ. Ο ρόλος του πολιτικού είναι ένας: να εργάζεται για το καλό του κράτους. ΑΓΚΥΛΗ: * Χρησιμοποιείται σπάνια. Όταν περικλείει αποσιωπητικά δηλώνεται ότι παραλείπονται στοιχεία από παράθεμα. ΠΑΥΛΑ: * Παίρνει τη θέση της άνω τελείας, της διπλής τελείας ή και της παρένθεσης (στην τελευταία περίπτωση σημειώνουμε δύο παύλες). Π.χ. Ο άνθρωπος δεν έχει συνειδητοποιήσει τα λάθη του – κι αυτό είναι πράγματι τραγικό. Π.χ. Η διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου – Ο.Η.Ε., 1948 – αποτελεί σταθμό στην παγκόσμια ιστορία. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: * Χρησιμοποιούνται για να κλείσουμε σε αυτά τα λόγια ενός άλλου, όταν τα αναφέρουμε όπως ακριβώς τα είπε. Π.χ. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου απάντησε: «Δε γνωρίζω τίποτα γι’ αυτό» * Όταν γράφουμε μια λέξη που ανήκει στη λεγόμενη αργκό ή τη χρησιμοποιούμε μεταφορικά. Π.χ. Ψηφίστηκε τροπολογία που εισάγει στο δημόσιο τους «κολλητούς» των βουλευτών. * Όταν γράφουμε μια ξένη λέξη που δεν έχει αφομοιωθεί από το δικό μας κλιτικό σύστημα και δεν είναι πολύ γνωστή. Π.χ. Η συμπε

Recently converted files (publicly available):